“Film Kudüs‘ ün içinde ve çevresinde tanıştığımız İsrailli ve Filistinli çocuklarla ilgili. Birbirlerinden en fazla 20 dakika uzaklıkta ancak çok farklı dünyalarda yaşayan çocuklar…” Yönetmenler Justine Shapuro ve B. Z Goldberg filmi bu sözlerle anlatıyor. İsrail‘ de büyüyen ve İlk İntifada sırasında gazetecilik yapan B. Z Goldberg, uzun zamandır çocuklarla savaş arasındaki ilişkiyle ilgili bir film yapmayı arzuladığını söylüyor. Ve arkadaşı Justine Shapuro ile 1995-2000 yılları arasında bu belgesel filmi çekiyorlar.

Film, İsrailli çocuklar Yarko, Daniel, Moishe, Raheli, Shlomo ve Filistinli Faraj, Sanabel, Fida, Mahmoud, Ahmed ve Motassim’ in bölgede uzun yıllardır süregelen savaş ile ilgili yorumları, yaşadıkları ve iki ülke çocuklarının birbirleriyle ilgili düşüncelerinden oluşuyor. Çok şaşıracağınız ve kanınızı donduracak yorumların, yaşları 9 ve 12 arasında değişen çocuklar tarafından söylendiğine inanamayacaksınız. Sanırım acının insanı olgunlaştırdığının bir başka kanıtı.

Çocukların karşılıklı çektiği acılar, savaşın anlaşılmazlığını sorguluyor. Daniel:  “Savaşta, iki taraf da acı çekiyor. Belki bir kazanan olabilir, fakat bu nasıl bir kazanç? İki tarafta da insanlar ölüyor. İki taraf da kaybeden oluyor.”

Savaşın içinde küçük bir süre de olsa mutlu son yaşanıyor. Yönetmenler, İsrailli ve Filistinli çocukları ikna edip Filistin tarafında buluşmalarını sağlıyor. (Filistin tarafında olmasının nedeni, Filistinlilerin arama noktasından İsrail tarafına alınmamaları) Geçirdikleri inanılmaz güzel bir günün ardından ayrılma zamanı Faraj‘ın ağlayarak söyledikleri, içlerinde bulundukları durumu özetliyor: “Bu sabah, B.Z’ in buradan yakında ayrılacağını düşündüm. Yarko ve Daniel ile çok iyi arkadaş olduk. Ancak B.Z ayrılınca bizi unutacaklar. Ve bütün yapılanlar boşa gidecek.”