Robert Vendetti‘ nin çizgi romanından uyarlanan filmde; Yakın bir gelecekte, sanal dünya ile başlayan (tabiki sanal dünyanın yanlış kullanımı sonucunda) iletişim kopukluğunun son safhasına tanık oluyoruz. Artık evlerinden bile çıkmayan, hayatı ikinci elden yaşayan insanlar, bu suretler aracılığı ile hayatlarını idare ediyorlar. Yani uzaktan kumanda ettikleri robot suretlerin yaptıkları her şeyi yapıyormuş gibi hissediyorlar.

“İnsan ilişkileri üzerine bir film.” Filmin yönetmeni ve senaristi Géla Babluani , ilk uzun metrajlı filmini bu cümlelerle tanımlıyor. Sundance ve Venedik Film festivallerinden ödülle dönen filmin siyah-beyaz çekilme kararı da bu tanımı doğruluyor. Çünkü yönetmenin filmi siyah-beyaz çekmesinin nedeni, şiddet içeren ve kanlı sahnelerin, filmde asıl vurgulanmak istenenlerin önüne geçmesini engellemek.

şiddet Ar. şiddet is. 1. Bir hareketin, bir gücün derecesi, yeğinlik, sertlik. 2. Hız. 3. Bir hareketten doğan güç: Rüzgârın şiddeti. 4. Karşıt görüşte olanlara, kendilerini kabul ettirme, inandırma veya uzlaştırma yerine kaba kuvvet kullanma. 5. mec. Kaba güç. 6. mec. Duygu veya davranışta aşırılık… Türk Dil Kurumu şiddeti böyle tanımlıyor. Peki uygulanan her şiddet temelde aynı mıdır? Çoğu insana göre şiddet şiddettir. Tıpkı TDK’nın belirttiği gibi kaba güçtür, aşırılıktır, bir şeyi zorla karşı tarafa kabul ettirmektir, yani zorbalıktır. Ama şiddetin uygulanmasına yol açan sebep bir şeyi değiştirmez mi? Şiddet haklı kılınabilir mi? İşte John Wagner’in aynı isimli grafik romanından uyarlanan A History Of Violence’ta, David Cronenberg bunları sorguluyor bir anlamda.