Robert Vendetti‘ nin çizgi romanından uyarlanan filmde; Yakın bir gelecekte, sanal dünya ile başlayan (tabiki sanal dünyanın yanlış kullanımı sonucunda) iletişim kopukluğunun son safhasına tanık oluyoruz. Artık evlerinden bile çıkmayan, hayatı ikinci elden yaşayan insanlar, bu suretler aracılığı ile hayatlarını idare ediyorlar. Yani uzaktan kumanda ettikleri robot suretlerin yaptıkları her şeyi yapıyormuş gibi hissediyorlar. Fakat güvenlik sorunu yüzünden evlerinden çıkamayan insanlar, yine katillerden kurtulamıyorlar. Bu sefer suretleri vasıtasıyla öldürülen insanların gizemli cinayetlerini çözmek ve röpörtajda da söylediği gibi Dünya’ yı onuncu ya da onbirinci kez  kurtarmak yine Bruce Willis‘ e düşüyor. Bruce Willis‘ e bu filmde ajan partneri olarak Radha Mitchell eşlik ediyor.

Filmin yönetmeni Jonathan Mostow, daha önce “Terminator 3: Makinaların Yükselişi“, ve “U-571” gibi aksiyon dolu filmleri yönetti. Filmin konusu, Bruce Willis ve filmin yönetmeninden de anlaşılacağı üzere Bilimkurgu, Aksiyon ve Gerilim‘ i birarada bulabileceğimiz bir yapım geliyor.

Film için özenle hazırlanan  www.chooseyoursurrogate.com sitesinde  kendi suretinizi yaratıp onu konuşturabiliyor ve arkadaşlarınızla paylaşabiliyorsunuz.  Ancak kendinizi fazla kaptırmayın =) Sitede ayrıca film ile ilgili detaylı bilgileri bulabilip, Robot suretlerin yapım aşamasını 3D olarak izleyebiliyorsunuz.

Oyuncu ve yönetmenlerle yapılan röportajları aşağıdaki linkte bulabilirsiniz.
Surrogates Filminin Röpörtajları

Surrogates (Suretler), 25 eylül 2009‘ da Dünya sinemaları ile aynı anda Türkiye‘ de vizyona girecek.

Filmin Türkçe altyazılı fragmanı:

Link:

“İnsan ilişkileri üzerine bir film.” Filmin yönetmeni ve senaristi Géla Babluani , ilk uzun metrajlı filmini bu cümlelerle tanımlıyor. Sundance ve Venedik Film festivallerinden ödülle dönen filmin siyah-beyaz çekilme kararı da bu tanımı doğruluyor. Çünkü yönetmenin filmi siyah-beyaz çekmesinin nedeni, şiddet içeren ve kanlı sahnelerin, filmde asıl vurgulanmak istenenlerin önüne geçmesini engellemek.

Filmde, 20 yaşlarında, Gürcistan’dan Fransa’ya göç eden ve ailesinin geçimini çalıştığı küçük işlerle sağlayan Sébastian (George Babluani) adında bir gencin yaşadıklarına tanık oluyoruz. Sébastian, çatı onarımı için anlaştığı işte, eroin bağımlısı ev sahibinin bir iş görüşmesine kulak misafiri olur ve adamın yapacağı bir iş karşılığı yüklü miktarda para kazanacağını anlar. Sébastian, eroin bağımlısı adamın aniden ölümü üzerine onun yerine geçmeye karar verir ve kendini, filmin siyah-beyaz çekimini gerektirecek şiddet içeren ve kanlı sahnelerin yaşandığı, geri dönüşü olmayan bir oyunun içinde bulur. Gürcü yönetmen, izleyicinin bu sahneleri seyrederken, kendilerini Sébastian ve diğer oyuncuların yerine koymasını ve onların hissettiği ölümün soğukluğunu kendi ensenlerinde hissetmelerini sağlıyor.

Başarılı bir Fransız yapımı olan 13 Tzameti filmi, yeniden çekilmeye başlandı.Yine yönetmenliğini ve senaristliğini Géla Babluani’nin yapacağı filmin yapımını  Hollywood yapımcıları üstlenecek. Çekilecek olan filmin oyuncu kadrosunda ise Mickey Rourke, Jason Statham, Ray Liotta ve daha birçok güçlü isim bulunuyor.

2010 yılında gösterime gireceği açıklanan filmin yönetmeni Géla Babluani,yeni çekeceği filmini, Fransız yapımı filmi için söylediği “insan ilişkileri üzerine bir film” tanımı üzerine yapması zor görünüyor. İlk filmden farklı olarak renkli çekilecek Hollywood yapımı filmin, daha yüksek bir bütçe ile çekilecek olmasından dolayı bol kanlı bahis sahnelerinin filmdeki asıl vurgulanması gereken noktaların önüne geçeceğini düşünüyorum.

şiddet Ar. şiddet is. 1. Bir hareketin, bir gücün derecesi, yeğinlik, sertlik. 2. Hız. 3. Bir hareketten doğan güç: Rüzgârın şiddeti. 4. Karşıt görüşte olanlara, kendilerini kabul ettirme, inandırma veya uzlaştırma yerine kaba kuvvet kullanma. 5. mec. Kaba güç. 6. mec. Duygu veya davranışta aşırılık… Türk Dil Kurumu şiddeti böyle tanımlıyor. Peki uygulanan her şiddet temelde aynı mıdır? Çoğu insana göre şiddet şiddettir. Tıpkı TDK’nın belirttiği gibi kaba güçtür, aşırılıktır, bir şeyi zorla karşı tarafa kabul ettirmektir, yani zorbalıktır. Ama şiddetin uygulanmasına yol açan sebep bir şeyi değiştirmez mi? Şiddet haklı kılınabilir mi? İşte John Wagner’in aynı isimli grafik romanından uyarlanan A History Of Violence’ta, David Cronenberg bunları sorguluyor bir anlamda. Film, Tom Stall’un (Viggo Mortensen) Amerikan rüyası tadında yaşamıyla başlıyor. Daha sonra 2 yabancının kasabaya gelmesiyle Tom, kendisiyle birlikte ailesinin de hayatını derinden değiştirecek bir olay yaşıyor. Başta masum gibi görünse de onu bir kahraman yapsa da bu olay , üzerlerine karanlık güçlerin ilgisiyle birlikte başka bir şey daha çekiyor: Soru işaretleri ve merak. İzleyici, tıpkı Tom’un ailesi gibi Tom’la şiddet dolu bir geçmişin izleri arasında kalıyor

Filmi izlerken bazen kendimi ‘Vur biraz daha vur! Aferin!’ ya da ‘O zaten hakediyodu…’ derken buldum. Sonra düşündüm; gerçekten bir insan bunu hakeder mi? Ne yapmış olursa olsun yaptıkları kendisine doğrudan şiddet uygulanmasına mazeret olur mu? Bence olmaz ve olmamalı. En azından yaşadığımız çağ bunu gerektirir. Sanırım David Cronenberg de bu konuda insanların biraz düşünmesini amaçlamış. Filmin en çok hoşuma giden yanlarından biri de Tom Stall’un geçmişiyle ilgili belirsizlik. Bu izleyiciyi meraklandırıyor ve Viggo Mortensen, oyunculuğuyla bu belirsizliğe çok iyi bir katkı yapıyor. Filmi bir daha izlesem yine merak ederim, Tom Stall’un verdiği cevaplara ‘Acaba?’ derim. Bir de Ed Harris’in canlandırdığı buz gibi Carl Fogarty var tabi. Ürkütücü duruşu şiddet dolu bir geçmişin sembolü olan yüzündeki yara iziyle tamamlanmış ve bence filmin hoş yanlarından kendisi. Bu arada bir Cronenberg-Mortensen işbirliği daha var: Eastern Promises. Cronenberg, Viggo Mortensen’den memnun kalmış olacak ki konu farklı olsa da sorguladığı şeyler benzer olan devam filmi niteliğinde bir filmde daha birlikte çalıştılar. İleriki yazılarda Eastern Promises hakkında da bir şeyler söylemek istiyorum.

Sonuç olarak film, sorguladıkları ve düşündürdükleri açısından faydalı ve Cronenberg’i yada Viggo Mortensen’i sevenler için mutlaka izlenmesi gereken bir film. Ama yüksek beklentilerle izlenmemesi gerektiğini belirtmeliyim. Yoksa hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz. David Cronenberg sanki kısa kesmek istemiş filmi. Bazı şeyler havada kalıyor. Konu da temelde çok orijinal olmayan bir konu. Ama David Cronenberg ve Viggo Mortensen’e olan ilgim beni bu filme itti. Pişman değilim, yine olsa yine yaparım. Bir şey daha eklemek istiyorum. Filmin Türkçe adı, orijinal adının taşıdığı anlamdan çok uzak. A History Of Violence; ‘şiddetin bir tarihçesi’ anlamına gelmekle birlikte bu cümleden ‘şiddetle dolu bir geçmiş’ anlamı da çıkar. Ama ülkemizde Şiddetin Tarihçesi adıyla gösterilmiş ve bu isim izleyicinin çok farklı şeyler beklemesine yol açıyor. Siz beklemeyin diye belirtme ihtiyacı duydum. Şimdilik bu kadar şiddet dolu günler…