Sinema tarihinin tamamen bilgisayar teknolojisiyle oluşturulan ilk uzun metraj filmi olan Toy Story (1995), Animasyon dünyası için yeni bir başlangıç olmuştu. Pixar’ın bu anlamda ilk göz ağrısı olan film, bu yüzden midir bilinmez, aynı zamanda Pixar Animasyon Stüdyoları’nın ilk ve tek seri filmi. 99 yılında yapılan Toy Story 2′yi de ilki kadar beğenmiştik. Ve serinin tahminimce son filmi Toy Story 3′ü de 2010 yazında sinemalarda izleyebileceğiz. Ayrıca film, seçkin sinemalarda Disney Digital 3D olarak da izlenebilecek.

Yazının girişinde bahsettiğim, Toy Story filminin sinema tarihi açısından bir ilk ünvanını taşımasıyla ilgili çok detaylı ve konu ile ilgilenenleri fazlasıyla tatmin edebilecek bir yazı var. Yazıyı buradan okuyabilirsiniz.

Toy Story 3′ün senaryosu için Little Miss Sunshine filminin Oscar ödüllü senaristi Michael Arndt ile çalışılmış. Yönetmen koltuğunda ise Toy Story 2 ve Finding Nemo’nun yönetmenliğini yapan Lee Unkrich oturuyor. Oyuncakların sahibi olan çocuk, Andy, büyümüş, üniversiteye gitmeye hazırlanmaktadır bu bölümde. Sadık oyuncakları ise belirsiz gelecekleri yüzünden endişe etmektedir. Serinin ilk iki filminin baş oyuncakları Woody ve Buzz 3. filmde de yine olayların merkezindeler. Filmde ayrıca birçok yeni karakter yani oyuncak göreceğiz.

Aşağıda Toy Story 3 filminin yeni yayınlanan Türkçe fragmanını izleyebilirsiniz.

Link:

Karakterler de o kadar gerçekçi ki onlara bir yakınlık duydum ister istemez. Başroldeki  sistem karşıtı avare Santa’yı Javier Bardem canlandırıyor. Ama diğer oyuncular da Javier Bardem’den geri kalmıyorlar. Çalışan karısı karşısında ezilen ve sıkıntılı bir birliktelik yaşayan Jose (Luis Tosar), Jose’nin dertli karısı Ana ve umudunu kaybetmemek için çırpınan, sürekli iş görüşmelerine giden Lino, bu arkadaşların aralarına aldığı, SSCB’nin dağılmasının ardından talihsiz bir biçimde taa Rusya’dan İspanya’ya  göç eden ve işsiz kalan Sergei, hüzünlü, yalnız ve yaşlı Amador hep filme renk katan karakterler.  Söylemesem içimde kalır; bir de barın sahibi Rico’nun tatlı kızı Nata var ( google’da aratacak olanlara benden gelsin: Aida Folch). Neredeyse film boyunca gördüğümüz bütün karakterleri saydım.

Güneşli Pazartesilerde fark ettiğim ironik ve ilginç bir durum var. Hani ülkemizde hep umudunu kaybeden insanlar başka bir hayatı düşler, Amerika’da Avrupa’da yaşamanın hayalini kurar ya, Avrupa’da da örneğin Avustralya’da yaşamanın hayalini kuran insanlar olabiliyormuş meğer. Belki de  Avrupa bize ulaşılmaz göründüğünden  orda da bu türden düşünen birileri olabileceğine inanasımız gelmiyor. Oysa işsizlik her yerde ve ülke, kıta tanımadan aynı etkileri bırakıyor insanların hayatlarına.

Velhasıl bu filme çok kanım kaynadı. O güneşli günde o vapurda Santa’yla oturup dertleşmek istedim ben de. ‘Yahu Santa çok kaypak bi adamsın sen’ deyip beraber gülüşmek istedim. Lino iş görüşmesine giderken ‘Yürü be Lino kim tutar seni’  diyerek Lino’ya gaz vermek istedim. Film bittiğindeyse hem hüzünlü hem mutluydum. Benim bir filmden istediğim şey bu sanırım.

Pixar’ın en beğendiğim kısa filmlerini paylaşmıştım burada. O filmlerin hepsi 2000′li yılların animasyon teknikleriyle yapılmış kısa filmlerdi. Aşağıdaki kısa filmler ise Pixar’ın ilk filmleri. İlk Toy Story ile başlayan uzun metrajlı animasyonlardan da önce, 80′li yıllarda yapılmış filmler.

İyi seyirler.

Luxo jr. (1986)

Link:

Red’s Dream (1987)

Link:

Tin Toy (1988)

Link:

Knick Knack (1989)

Link:

Bigumigu’da gördüğüm bir kısa film yarışması haberi sonrası Youtube’da bununla ilgili videolar izlerken karşılaştım bu kısa film projesiyle. Önce bu yarışmadan kısaca bahsedeyim. Empire Dergisi tarafından 1995 yılından bu yana yapılan ‘Empire Film Ödülleri’, son 3 yıldır ‘Done in 60 Seconds’ isminde bir kısa film yarışması düzenliyor. Sıradan bir kısa film yarışması değil bu. Yarışmacılardan, daha önce çekilmiş herhangi bir uzun metraj filmin 1 dakikalık kısa halinin çekilmesi isteniyor. Yeniden çekilmesi planlanan filmin tanınmış bir film olması, çekilecek kısa filme katılacak yorumun mizahi unsurlar içermesi ve filmin İngilizce olması (en azından ingilizce altyazılı), yarışmacılara kazanma yolunda büyük bir avantaj sağlıyor. (Yarışmaya son katılım tarihi 12 Şubat. Detay için: www.empire-60saniye.com)

“In One Minute In One Take” ismi altında çekilen kısa filmlerin oluşma fikri de bu yarışma ile oluyor. York Üniversitesi öğrencisi olan bir grup arkadaş, yarışmadaki bu fikre kendi yaratıcılıklarını da katarak ilginç bir proje haline getiriyorlar. Yani fikir; tanınmış bir filmin, 1 dakikalık kısa halinin tek planda çekimi. Bu fikir dahilinde yarışmaya göndermek için Kill Bill ve Forrest Gump filmlerini İngiltere’de bir futbol sahasında yeniden çekiyorlar. Fakat bu iki film de yarışmada kendisine yer bulamıyor. Bunun üzerine film Youtube’a yükleniyor. Filme Empire dergisi jürisinin göstermediği ilgiyi Youtube izleyicileri gösteriyor. Kısa sürede milyonlarca kişi tarafından izleniyor kısa filmler. İlgiden çok memnun kalan ekip daha sonrasında 28 Days Later ve Star Wars filmlerini yeniden çekiyorlar.

Buldukları fikrin yaratıcılığının yanısıra, filmlerde dekor ve eşya amaçlı kullandıkları kartondan yapma gereçler ve seslendirme ile de çok farklı ve keyifli bir iş ortaya koyduklarını söylemek gerek. Buyrun size, ilk çektikleri ve en çok izlenen filmleri, Forrest Gump’ın 1 dakikalık tek planda çekilmiş hali. Forrest Gump‘ı daha önce izleyenler için çok daha eğlenceli olması muhtemel. Çünkü film, bir film şeridi gibi geçecek gözlerinizin önünden.

Link:

(Resim: willtribble.blogspot.com)

(Diğer filmler için: www.youtube.com/whycantihavespaces

Geçenlerde Euronews’te bir festival haberi gördüm tesadüfen. Festivalin adı Küstendorf Film ve Müzik Festivali‘ydi ve haber sırasında Emir Kusturica, Johnny Depp, Fatih Akın gibi isimler geçti gözümün önünden. Festivalin yapıldığı alan çok hoş, odun evlerle dolu küçük bir kasabaydı. Ama ben nerede olduğunu anlayamadan haber bitti. İsmine bakıp olsa olsa Almanya veya Avusturya’dadır diye düşündüm. Oysa çok yanıldığımdan haberim yoktu. İnternette araştırdığımda epey şaşırdığımı söylemek zorundayım. Küstendorf, Sırbistan’daymış ve bu kasaba Emir Kusturica tarafından kurulmuş. Emir Kusturica bu bölgeyi, Bir Mucizedir Yaşamak ( Život Je Čudo – 2004) filmini çekerken fark etmiş. Emir Kusturica, bu projesi için 2004’te şunları söylemiş: ‘’Savaş sırasında şehrimi kaybettim. Bu yüzden kendi köyümü yaratmak istedim. Almanca bir ismi var: Küstendorf. Nasıl sinema, konser, seramik, resim yapıldığını öğrenmek isteyen insanlara orada seminerler düzenleyeceğim. Burası artık yaşayacağım ve bazı insanların zaman zaman gelebilecekleri bir yer olacak. Tabi ki orada çalışan diğer sakinler de olacak. Küreselleşmeye karşı duran ve kültürel derinliği olan bir alan hayal ediyorum.’’

Küstendorf, Almanca sahil kasabası demekmiş ama ironik bir şekilde Kusturica’nın kasabası dağların arasında. Kışları kayak merkezi olarak da hizmet veren kasabada kilise, kütüphane, spor salonu, yüzme havuzu, sinema salonları bulunuyor. Kütüphane Nobel ödüllü yazar İvo Andriç’in ismini taşıyor ve kütüphanede onun bütün kitaplarıyla beraber onbinlerce kitap varmış.

Festival dün sona erdi. Yarışma programında yer alan filmlerde birinciliği 10 dakikalık Fransız-İsrail yapımı Lost Paradise kazanarak Altın Yumurta’nın sahibi oldu. İkincilik Çek filmi Baba’nın, üçüncülük ise Ermeni yönetmen Marat Sargsyan’ın yönettiği Litvanya yapımı Lernavan’ın oldu. Festivalde ayrıca ‘Genel Yönetmen Eğilimleri’ başlığı altında Tsar (Pavel Lungin), Soul Kitchen (Fatih Akın) ve The Limits Of Control (Jim Jarmush) gibi filmler gösterildi.  Fatih Akın, Johnny Depp, Pavel Lungin, Elia Suleiman (The Time That Remains filmiyle festivale katıldı) workshoplar düzenleyip festivale katılan insanlarla bir araya geldiler. Festivalin müzik programında ise Türkiye’yi Aynur temsil etti. Emir Kusturica’nın müzik grubu Emir Kusturica & No Smoking Band ise, kapanış gecesinde özel bir konser verdi. Küstendorf Film ve Müzik Festivali ile ilgili faydalandığım kaynaklar ve festivalin resmi sitesi aşağıda.

Festivalin resmi sitesi

Kasabanın sayfası

faydalandığım kaynak

‘Chacun son cinéma‘ (To Each His Own Cinema), Cannes film festivalinin 60. yılını anmak amacıyla planlanan bir film projesi. 60. Cannes Film Festivali’nin açılışında gösterilmek üzere tasarlanan proje, 36 yönetmen’in çektiği 33 kısa filmden oluşuyor. Seçilen yönetmenlerin her birinden; ‘sinemaya getirdiği farklı bakış açısını yansıtacak yaklaşık 3 dakikalık bir kısa film’ çekilmesi isteniyor. Bu ricada bulunulan ve bunu memnuniyetle kabul eden yönetmenler arasında Roman Polanski, Gus Van Saant, Theo Angelopoulos, Joel&Ethan Coen, David Lynch gibi, herhangi bir filminin herhangi bir sahnesi izlenildiğinde dahi farkını belli ettirebilecek yönetmenler bulunuyor. Sanırım, 33 kısa filmden oluşan bu filmi baştan sonra izlerken alınacak en büyük zevklerden biri de izlenilen kısa filmin yönetmenini tahmin etmek. Çünkü filmin başında filmin yönetmeninin kim olduğuna dair bir bilgilendirme bulunmuyor. Bu yüzden size hangi yönetmenin hangi kısa filmi çektiği hakkındaki bilgiyi doğrudan vermek istemiyorum. (Çok merak edenler aşağıdaki linkten bakabilirler)

Chacun Son Cinema (to Each Own Cinema)

Yalnızca, Joel ve Ethan Coen’in çektiği kısa filmden bahsetmek istiyorum. Zaten filmin başrol oyuncusu ‘Josh Brolin’ görülünce bu filmin Coen kardeşlere ait olduğunu kolaylıkla tahmin edilebiliyor. ‘World Cinema‘ adlı kısa film, Amerikalı bir çobanın şehirdeki herhangi bir sinemaya gidip bir Türk filmi izlemesini konu alıyor. İzlediği ve çok beğendiği film ise Nuri Bilge Ceylan’ın ‘İklimler‘ filmi. Coen kardeşler filmin değindiği noktayı şöyle anlatıyor. “Mesele elbette bir çobanın böyle bir filmi anlayamayacak olması değil. Mesele, Amerika’da bir çobanın Türk filmi izleyebileceği sinemaların çok az olması. Amerikalı çobanlar Türk filmleri izleyebilseydi ne güzel olurdu.”

Coen kardeşlerin çektiği 3 dakikalık filmi aşağıda izleyebilirsiniz.

Tim Burton sonunda esrarengiz tavşan deliğinden aşağılara daldı! Can yoldaşları Johnny Depp, Helena Bonham Carter ve Christopher Lee’yi de yanında götürdü. Issız bir adaya düşse yanına alacağı üç şey de bu üç kişi olurdu herhalde.  Alice Harikalar Diyarında’yı okuyanlar da ancak yayınlanan fragmanda bir kısmını gördüğümüz türde bir dünya hayal etmişlerdir. Ama herkesin hayalinde beliren, sonra da uçuşup kaybolan imgeleri hepimizin gözünün önüne adamakıllı sermek ancak Tim Burton gibi insanların yapabileceği bir iş. Animasyon teknikleri bu kadar gelişmeseydi bile bu adam ne yapıp edip hayalindeki dünyayı en güzel şekilde yansıtabilirdi. Filmde yine Burton tarzı bir korkunçluk serpiştirilmiş gibi görünüyor. Ama yapımcı Richard Zanuck: “Kitabın kendisinde de karanlık bir taraf zaten. Ama çocuklar için bir sorun yok. Bu film küçükler ve küçükken bu kitabı okuyan insanlar için” diyor.  Şimdiden kestirmek biraz zor ama Johnny Depp’in önceki altı Tim Burton filmine kıyasla daha az ön planda olacağını düşünüyorum çünkü filmde o kadar çok ilginç karakter var ki… Richard Zanuck, Alice’i canlandıran 19 yaşındaki Mia Wasikowska hakkında “Onda bir çeşit gerçeklik, samimiyet ve dürüstlük hissi var. Tipik bir Hollywood yıldızı değil” demiş. Ayrıca filmde güzel ve tatlı Anne Hathaway de var (White Queen) ve buna çok sevindim. Filmin yeni yayınlanan Türkçe fragmanını ve orijinal İngilizce fragmanını aşağıda izleyebilirsiniz. Alice Harikalar Diyarında, 5 Mart 2010’da gösterime girecek.

Link:

Link:

Dünyada ‘Blind Painter (Kör Ressam)’ olarak tanınan, hakkında belgeseller çekilen ve birçok bilimsel araştırmaya konu olan Eşref Armağan, bu sefer de yeni Volvo S60‘ın tanıtımı için sihirli ellerini kullanıyor.

Güvenlik açısından dünyanın en değerli otomobillerini üreten Volvo, gerçekleştirdiği sıradışı reklamlar ve kampanyalarla da adından sıkça söz ettiriyor. Bu kısa film tadındaki tanıtım filminde ise Eşref Armağan’dan, daha önce kimsenin görmediği S60′ın çizilmesi isteniyor.

Daha önceki yazımda bahsettiğim Aniboom sitesindeki kısa animasyon filmlerinin birkaçını sizlerle paylaşmak istiyorum. İzlerken tesadüfen rastladığım ‘Hıdrellez‘ ve ‘Love and Marriage‘ filmlerinin yaratıcılarının Türk olduğunu öğrendim. Bu güzel kısa animasyon filmlerini paylaşan İdil Ar ve Özgül Gürbüz’ü kutlamak istiyorum. Gerçekten çok başarılı bir iş çıkarmışlar.

‘Jungle Jail’ filmi ise 2007′de sitede yapılan yarışmada, kullanıcılar tarafından en iyi film seçilmişti.

İyi seyirler.

Jungle Jail

Hıdrellez

Chess War

Love and Marriage

The Piano

Yeni atanmış bir öğretmenin doğuda bir köye gönderilmesi , doğu hizmetini tamamlayacağı ve daha iyi bir yere tayininin çıkacağı günün herkes tarafından sabırsızlıkla beklenmesi… Bu durum pek çoğumuza yabancı değil. Birçok ailede böyle bir durum yaşanmıştır. Genç öğretmen gider ve döner. Geride kalan iki yılda neler yaşandığını ise öğretmenden başka kimse bilmez. Oysa o iki yılda çok şey vardır. Baştan yok olmuş geleceklerini  kurtarmaya çalıştıklarından, bir ‘yabancı dil’ olan Türkçe’yi öğrenmeye çabalarken asıl amaçlarının ne olduğundan habersiz çocuklar vardır o iki yılda. Hiçlikten ibaret köyler, zar zor ısınan okullar, taş ve güneş vardır. Genç öğretmen elbet daha iyi bir yere gider bir süre sonra. Fakat o çocuklar o köyden başka bir yere gidemezler başka bir yer de bilmezler zaten. Bence bütün bunları oralara giden öğretmenden başka birileri de görmeli. Bu yüzden İki Dil Bir Bavul önceden denenmeyeni deneyerek gösterilmeyeni göstererek çok iyi bir iş yapıyor. Bu 80 dakikalık film samimiyetle dolu. Zaten doğduğundan beri şımarıklık nedir hiç bilmeyen çocuklardan başka bir şey beklenmez ki..  Farklı iki dil insanlar arasına dağlar koysa da o küçük okulda Kürtçe bilmeyen öğretmenle Türkçe bilmeyen öğrenciler bir şekilde anlaşmaya çalışıyorlar. Öğretmen artık dersleri müfredatı bırakmış çocuklara Türkçe öğretme derdinde.  Çocuklarsa oyun oynamaya gülmeye devam ediyorlar. Her gün gittikleri okuldan kafaları biraz daha karışmış olarak eve dönseler de fazla şikayetçi değiller.

Yönetmenler Orhan Eskiköy ve Özgür Doğan çok cesur bir işe kalkışmışlar. Ayrıca doğallığı yaratmak için yaptıkları tercihler çok yerinde olmuş. Genç Öğretmen Emre Aydın gerçekten de bir öğretmen olduğu için bu samimiyete, doğallığa çok şey katmış. Öğretmenin yaşadığı hayal kırıklığı ve umutsuzluğu çok iyi yansıtmış. Filmin en sevdiğim yönü iletişim kopukluğundan kaynaklanan diyaloglar oldu. Özellikle bu konuda okulda diğer arkadaşlarından bilinçsiz bir şekilde rol çalan çocuklar vardı. Genç öğretmenin bir akşam evlerine konuk olduğu bir öğrencisinin babasının muhabbeti ise çok hoştu. Kısacası İki Dil Bir Bavul, ülkemizde yaşanan ama çoğu insanın haberdar olmadığı sıkıntıları, yaşantıları güzel bir sadelikle anlatıyor. Kesinlikle gidip görmeye değer. Bu arada film, Altın Portakal Film Festivali’nde bu sene ilk kez verilen En İyi İlk Film Ödülü’nü kazandı.